با اینکه می‌دانست قنوت در نماز مستحب است، با این حال هیچ‌گاه قنوت را در نماز ترک نمی‌کرد.

آن روز لحظه‌ای حواسش پرت شد و در حال رکوع متوجه شد که قنوت را نگرفته است، بلند شد و قنوت را خواند؛ چون می‌دانست که اگر قنوت را فراموش کند و در رکوع یادش بیاید، مستحب است بعد از رکوع قضا کند و اگر در سجده یادش بیاید، مستحب است بعد از سلام نماز قضا نماید. 

توضیح المسائل مراجع، ج۱، ص۶۰۳ و ۶۰۴.